Resimli çocuk kitaplarını tamamlayan, hatta çoğu zaman taşıyan şey illüstrasyonların zenginliği ve kalitesi. Çünkü çocuk için kitap yalnızca dinlenen bir metin değil; bakılan, keşfedilen ve içine girilen bir dünya.

Hikâyeyle birlikte ilerleyen bu görsel dil, çocuğun hayal gücünü derinleştirir, düşünmesini genişletir ve sezgisel bir estetik algının temelini atar.

Aynı çizere ait farklı kitapları okumak çocukta bir farkındalık yaratır:

“Bak, bu çizimler tanıdık… aynı tarz, aynı ruh.”

Bu fark ediş zamanla; çocuğun görsel zekâsını, görsel okuryazarlığını ve estetik zevkini besleyen güçlü bir deneyime dönüşür. Nitelikli resimli çocuk kitapları tam da bu yüzden doyurucu.

Özellikle okul öncesi dönemde görsel okuma başlı başına bir hazine. Görselleri inceleyerek hikâyeye girmek çocuğa alan açar. Aynı kitabı defalarca elinize alsanız bile her okumada çocuk resimlerde başka bir detaya odaklanır: sayfadaki figürlere, bir bakışa ya da renk geçişlerine…

Her okuma yeni bir keşfe dönüşür.

Bu süreç çocuğu yalnızca hayal gücü açısından değil; bilişsel, görsel ve yorumlama becerileri açısından da besler. Görsel okuma; bakmayı, fark etmeyi ve ilişki kurmayı öğretir.

Bazen kelimeleri bir kenara bırakıp yalnızca resimlerin rehberliğinde hikâyeyi yeniden anlatmak da mümkün. Özellikle sessiz kitaplar, çocuklara ve yetişkinlere birlikte düşünme alanı açar.

Bu yüzden Axel Scheffler’in dünyası, Oliver Jeffers’ın renkli oyunbaz anlatımı, Quentin Blake’in hareketli çizgileri, Beatrice Alemagna’nın dokulu ve duygulu görselleri ya da Pippa Curnick’in renkli ve karakter dolu sayfaları yalnızca “eşlik eden” çizimler değil.

Onlar, çoğu zaman hikâyenin ta kendisidir. 

Çocuğun görsel zevkine, estetik algısına ve hayal gücüne atılan bu erken temeller; ileride bakışını, yorumunu ve dünyayla kurduğu ilişkiyi de şekillendirir.

Bu yüzden iyi bir resimli çocuk kitabı sadece okunmaz…

Bakılır, hissedilir ve defalarca keşfedilir.